9. Hukuk DairesiYargıtay

İşyeri Devrinden Söz Edilebilmesi İçin Çalışma Süresinin Kesintisiz Olması Gerekmektedir

E. 2021/6161, K. 2021/10482 nolu 17.6.2021 tarihli 9. Hukuk Dairesi kararı.

Davacı Mehmet Özer adına İbrahim Doğru ile davalılar Orman ve Su İşleri Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü’ne İzafeten İnebolu Orman İşletme Şefliği ve Mehmet Akif Bozkurt arasındaki davada İnebolu Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi’nin miktar itibariyle kesin olan 25.03.2020 tarih, 2017/711 esas ve 2020/187 sayılı kararının hukuka aykırı olduğu iddiası ile kanun yararına bozulması, Adalet Bakanlığı’nın 21/05/2021 tarih ve 39152028-153.01-1175-2020-E. 812/14611 sayılı yazısı ile talep edilmiş olmakla,

6100 sayılı HMK’nun 363. maddesindeki

“(1) İlk Derece Mahkemelerinin ve Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairelerinin kesin olarak verdikleri kararlarla, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlara karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

(2) Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, karar kanun yararına bozulur. Bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz,

(3) Bozma kararının bir örneği Adalet Bakanlığına gönderilir ve Bakanlıkça Resmi Gazetede yayımlanır.” hükmü gereği dosyadaki tüm belgeler okunup dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesine haklı bir sebep olmadan son verildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davalılardan Mehmet Akif Bozkurt yönünden davanın reddine, diğer davalı yönünden kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne fazla çalışma ve yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz

Kararı, kanun yararına bozulması için Adalet Bakanlığı temyiz etmiştir.

Gerekçe

Kanun yararına temyize konu edilen uyuşmazlık, kıdem tazminatından davalılardan Mehmet Akif Bozkurt’un sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı Kanun’un 6’ncı maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacıya ait işe giriş ve çıkışları gösteren Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları incelendiğinde, davacının 01.04.2011-30.11.2011 tarihleri arasında davalı Kurumun alt işvereni Ahmet Tırpan işyerinde; 12.04.2012-30.10.2012, 01.08.2013-30.11.2013, 12.03.2014-10.11.2014 tarihleri arasında davalı Kurumun alt işvereni davalı Mehmet Akif Bozkurt işyerinde ve 06.04.2015-20.07.2015 tarihleri arasında ise davalı Kurumun kendi bünyesinde işçi olarak çalıştığı anlaşılmıştır. Dolayısıyla davacının çalışmaları aralıklıdır.

İşyeri devrinden söz edilebilmesi için çalışma süresinin kesintisiz olması gerekmektedir. Yerleşik hale gelen içtihatlarla da sabit olduğu üzere; Dairemizce, değişen işverenlerdeki çalışmanın hukuki nitelendirilmesi yapılırken, bir işverendeki çalışma süresinin sona erdiği ve diğer işverendeki çalışma süresinin başladığı tarih arasında 10-15 gün gibi makul süreyi aşan çalışma aralıklarının varlığının tespiti halinde artık işyeri devrinden söz edilemeyeceği kabul edilmektedir. Belirtilen süreyi aşan bir kesintiden sonra başlayan çalışma, yeni bir iş sözleşmesine dayalıdır.

Davacının farklı işverenlerdeki çalışma süreleri arasında 10-15 gün süreyi aşan kesintinin varlığı halinde işyeri devri olmadığı kabul edilerek değerlendirme yapıldığında; davacının davalı kurum bünyesinde 01.04.2011-30.11.2011, 12.04.2012-10.11.2014 ve 06.04.2015-20.07.2015 tarihleri arasında üç dönem halinde çalıştığı sonucuna ulaşılmaktadır.

Şu halde; 12.04.2012-10.11.2014 tarihleri arasındaki çalışma dönemi için Sosyal Güvenlik Kurumu’na bildirilen süreler ile sınırlı olarak davalı Mehmet Akif Bozkurt’un kanun yararına temyiz konusu yapılan kıdem tazminatı bakımından dönemin son bulduğu tarihteki ücret seviyesine göre sorumlu olduğu gözetilmeden karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ

Adalet Bakanlığı’nın kıdem tazminatı bakımından kanun yararına bozma istemi açıklanan gerekçe ile yerinde görülmekle İnebolu Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi’nin 25.03.2020 tarih, 2017/711 esas ve 2020/187 sayılı kararının sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, dosyanın gereği ve bozma kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 363. maddesinin 3. fıkrası gereğince Resmi Gazete’de yayınlanması için Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü’ne gönderilmesine, 17.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Başa dön tuşu

Reklam Engelleyici Algılandı

Lütfen reklam engelleyiciyi devre dışı bırakarak bizi desteklemeyi düşünün