2. Hukuk DairesiYargıtay

Velayet Hakkı Münhasıran Anne ve Babaya Tanınan Bir Hak Olup Dedeye Tevdi Olunamaz

E. 2021/3898, K. 2021/5281 nolu 23.6.2021 tarihli 2. Hukuk Dairesi kararı.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonundu mahalli mahkemece verilen, hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 29.03.2021) tarihli yazısı ile istenilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü;

YARGITAY KARARI

Taraflar TMK 166/3 maddesine göre boşanmışlar, mahkemece ortak çocuklar A. M. C. ve G. C.’ın velayetleri çocukların dedesi olan F. Ş.’ye verilmiş, karar her iki tarafın temyiz etmemesi üzerine 30.90.2020 tarihinde kesinleştirilmiş, Gölbaşı Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2021 tarihli talebi üzerine Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 29.03.2021 tarihli yazısı ile, karat ile irili kari yararına bozma talebinde bulunulmuş, dosya Dairemize gönderilmiştir.

TMK.nın 335. maddesine göre ergin olmayan çocuk ana ve babasının velayeti altındadır. Yasal sebep olmadıkça velayet ana ve babadan alınamaz. 336, maddede ise “evlilik devam ettiği sürece ana ve baba velayeti birlikle kullanırlar, Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hali gerçekleşmişse hakim, velayeti eşlerden birine verebilir” hükmü yer almaktadır. Aynı kanunen 404. maddesinde velayet altında bulunmayan küçüklerin vesayet altına alınacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; taraflar mahkemeye sundukları anlaşmalı boşanma protokolünde ortak çocuklar A. M. C. ve G. C.’ın velayetlerinin dedeleri F. Ş.’ye verilmesini kararlaştırmışlar, mahkeme de protokol hükmü gibi ortak çocukların velayetlerinin dede F. Ş.’ye verilmesine karar vermiştir. Türk Medeni Kanunundaki düzenlemelere göre velayet hakkı, münhasıran anne ve babaya tanınan bir hak olup, evlat edinme hali hariç olmak üzere, anne ve baba dışında kimseye tevdi olunamayacağından, mahkemece ortak çocuklar A. M. C. ve G. C.’ın velayetlerinin dedeleri Fahri Şireci’ye verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ

Adaleti Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 363/1. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA. oybirliğiyle karar verildi. 23.06.2021 (Çrş.)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Başa dön tuşu

Reklam Engelleyici Algılandı

Lütfen reklam engelleyiciyi devre dışı bırakarak bizi desteklemeyi düşünün